Łańcuch przeżycia – co należy o nim wiedzieć?

W sytuacji, kiedy dochodzi do zatrzymania krążenia kluczową rolę odgrywają pierwsze minuty. Niezwłoczne udzielenie pomocy pozwala znacząco zwiększyć szansę poszkodowanego na przeżycie, dlatego jest to obowiązek każdego z nas. Jak powinna wyglądać odpowiednia pomoc? Odpowiedź znajdziemy w łańcuchu przeżycia.

Czym jest łańcuch przeżycia?

Pod pojęciem łańcucha przeżycia kryje się kilka czynności, które mają za zadanie utrzymanie przy życiu osoby, u której doszło do utraty przytomności i zatrzymania krążenia. Składa się on kolejno z rozpoznania i wezwania pomocy, wczesnej resuscytacji krążeniowo – oddechowej, wczesnej defibrylacji oraz zapewnienia poszkodowanemu odpowiedniej pomocy poresuscytacyjnej.

4 ogniwa łańcucha przeżycia

≠ 1 – Rozpoznanie i wezwanie pomocy

Pierwszym krokiem w łańcuchu przeżycia jest sprawdzenie, czy u osoby poszkodowanej doszło do zatrzymania akcji serca i krążenia. Można to zweryfikować na kilka sposobów: poprzez sprawdzenie pulsu na tętnicy szyjnej lub poprzez przyłożenie lusterka do ust poszkodowanego w celu zweryfikowania oddechu (wówczas na tafli lusterka pojawi się obłok pary). Następnie należy niezwłocznie wezwać służby ratunkowe.

≠ 2 – Wczesna resuscytacja krążeniowo-oddechowa

Z chwilą, kiedy zostanie stwierdzone zatrzymanie krążenia należy rozpocząć reanimację, którą trzeba kontynuować do momentu przyjazdu karetki pogotowia lub chwili, kiedy osoba, której udzielana jest pomoc zacznie samodzielnie oddychać. Niemniej, zanim przystąpimy do bezpośredniego udzielania pomocy należy ułożyć poszkodowanego na plecach, upewnić się, że jego drogi oddechowe są drożne, odchylić jego głowę, unieść brodę i rozpocząć masaż serca (30 ucisków wykonanych przy pomocy splecionych dłoni umieszczonych na środku klatki piersiowej) oraz sztuczne oddychanie (2 wdechy, na tyle mocne aby pod wpływem powietrza uniosła się klatka piersiowa poszkodowanego).

≠ 3 Wczesna defibrylacja (o ile jest taka możliwość lub/i potrzeba)

Defibrylator to specjalistyczne urządzenie medyczne, które bazując na analizie rytmu serca poszkodowanego informuje (wizualnie lub za pomocą komend głosowych), czy w danym przypadku zachodzi potrzeba defibrylacji. Wyposażony jest w dwie samoprzylepne diody umieszczane na klatce piersiowej poszkodowanego, które w razie potrzeby wyzwalają wyładowanie elektryczne mające za zadanie przywrócenie krążenia. Wbrew pozorom obsługa defibrylatora nie jest trudna i mogą po niego sięgnąć osoby nie posiadające medycznego wykształcenia, ponieważ urządzenie to działa intuicyjne, jasno i wyraźnie instruując osobę udzielającą pomocy co powinno zostać zrobione. Z uwagi na to defibrylator coraz częściej stanowi podstawowe wyposażenie wielu miejsc publicznych takich jak szkoły, galerie handlowe czy dworce.

≠ 4 Zapewnienie opieki poresuscytacyjnej

Ostatni etap łańcucha przeżycia polega na jak najszybszym zapewnieniu osobie poszkodowanej niezbędnej, specjalistycznej opieki medycznej. Innymi słowy, osoba, u której doszło do zatrzymania krążenia powinna w jak najkrótszym czasie znaleźć się pod opieką służb ratowniczych lub lekarzy, którzy podejmą odpowiednie kroki w celu przywrócenia podstawowych funkcji życiowych.