Jakie skutki diety tłustej i o niskiej zawartości błonnika?

Prawidłowe funkcjonowanie organizmu uzależnione jest od prawidłowego planu żywieniowego, adekwatnego do codziennego wydatku energetycznego i bogatego w poszczególne składniki odżywcze oraz od regularnej porcji aktywności fizycznej. Nieprzestrzeganie diety i spożywanie tłustych i niezdrowych potraw o niskiej zawartości błonnika pokarmowego może mieć negatywne skutki na zdrowiu – nawet takie, iż konieczna będzie maść na hemoroidy. Co ma wspólnego jedno z drugim? Jakie są skutki niedoboru błonnika?

 

 

Skutki niedoboru błonnika

Błonnik chemicznie stanowi grupę polisacharydów, czyli roślinnych cukrów złożonych. W jego skład wchodzą najróżniejsze substancje, takie jak celulozy czy ligniny, a także pektyny i gumy roślinne oraz rozmaite śluzy.  Główną jego funkcją jest stymulacja wydzielania śliny w ustach i soków trawiennych w żołądku. Przyczynia się to do efektywniejszego i o wiele dokładniejszego trawienia. Do głównych skutków niedoboru błonnika zaliczane są:

  • zaparcia (które mogą być przyczyną powiększenia się hemoroidów),
  • miażdżyca,
  • nadwaga i otyłość,
  • cukrzyca,
  • nowotwory jelita grubego.

 

Skutki tłustej diety

Niezdrowa i tłusta dieta może wpływać na wiele funkcji organizmu. Może ona powodować:

  • choroby układu sercowo-naczyniowego,
  • nadwaga i otyłość,
  • zaburzenia metaboliczne,
  • pogorszenie sprawności intelektualnej,
  • pogorszenie zmysłu węchu,
  • wzrostu poziomu trójglicerydów we krwi,
  • pogorszenia jakości procesów trawiennych.

 

 

Niewłaściwa dieta a hemoroidy

Hemoroidy, nazywane inaczej guzkami krwawniczymi, to prawidłowe struktury anatomiczne, które występują w końcowym odcinku jelita grubego. Ich struktura umożliwia właściwe trzymanie stolca i gazów. Mają budowę naczyniową – podśluzówkowe połączenia tętniczo-żylne gałęzi odbytnicy górnej. W wyniku działania niekorzystnych czynników, sploty żylne mogą się poszerzyć, powodując tym samym takie objawy jak: uczucie świądu, dyskomfortu i pieczenia oraz podkrwawianie podczas oddawania stolca. Choroba hemoroidalna jest zaliczana do najbardziej powszechnych patologii proktologicznych w społeczeństwie świata zachodniego.  Jej rozwój obejmuje następujące czynniki:

  • nadmierne poszerzenie połączeń tętniczo-żylnych,
  • przerost bądź zwiększone napięcie zwieracza wewnętrznego odbytu,
  • pogorszenie jakości tkanki łącznej mocującej hemoroidy do podbrzusza.

Zauważono, iż ryzyko rozwoju potęguje siedzący tryb życia, ciąża, otyłość, skłonność do zaparć, tłusta dieta o niskiej zawartości błonnika oraz noszenie niewłaściwej bielizny. W przypadku, gdy hemoroidy nie są na tyle duże, iż wymagają zabiegu, lekarz po wykonaniu badań może przypisać odpowiednie leczenie, w którym stosowane są najróżniejsze środki farmakologiczne (np. maść na hemoroidy).