+

              

Pierwszy śnieg i pierwsze mrozy wiążą się, niestety, z urazami narządów ruchu. Zanim więc, ogarnięci białym szaleństwem, wyruszymy na szlaki i stoki, narciarskie trasy biegowe czy lodowiska, pamiętajmy o odpowiednim przygotowaniu siebie i sprzętu do sezonu.

Na początek zróbmy koniecznie przegląd sprzętu, jaki będzie nam potrzebny tej zimy – odpowiednio dobrany i  zakonserwowany może uchronić nas od poważniejszych urazów. Najważniejsze jest jednak przygotowanie własnego  organizmu do pierwszych szusów. Nieoceniony będzie trening rozpoczęty 3-4 tygodnie przed sezonem. Spóźnialscy nie mogą zapomnieć choćby o krótkiej rozgrzewce. Jeżeli zamierzamy uprawiać narciarstwo lub jeździć na łyżwach, niezbędne będzie odpowiednie przygotowanie stawów kolanowych, skokowych, a także wszystkich mięśni kończyn dolnych. Miłośnicy
deski snowboardowej powinni ponadto rozgrzać stawy nadgarstkowe, a narciarze biegowi nie mogą zapomnieć także o obręczy barkowej, która jest szczególnie obciążona w czasie podejść.

Pamiętaj! Rozgrzane i rozciągnięte mięśnie są znacznie mniej podatne na urazy, czy kontuzje.

Urazy, na jakie jesteśmy narażeni zimą, związane są najczęściej z upadkami. Upaść może każdy – niezależnie od tego, czy tylko spaceruje, czy pokonuje w zawrotnych prędkościach
stoki narciarskie. Najczęstszymi konsekwencjami upadków są stłuczenia, czyli uszkodzenia tkanki podskórnej bądź mięśni z wylewem krwi do tkanek na skutek rozerwania małego  naczynia krwionośnego. Tak powstają popularne i bolesne „siniaki”. Stłuczenia zazwyczaj nie wymagają konsultacji lekarskiej.

Jak samemu zadbać o stłuczenie?

Zastosuj okład z lodu. Uśmierzy ból i zapobiegnie wystąpieniu opuchlizny. Należy jednak pamiętać, że lód nie może bezpośrednio dotykać skóry. Najlepiej włożyć go do plastikowego
woreczka, owinąć ręcznikiem i dopiero wtedy przyłożyć na bolesne miejsce. Tak przygotowany okład trzeba trzymać od 15 do 30 minut (powtarzać to 3-4 razy dziennie).
Jeśli skóra nie jest rozerwana, można zastosować specjalne środki w postaci maści lub aerozolu, dostępne w aptece. Jeżeli po kilku dniach samodzielnego leczenia nie odczujemy poprawy, a krwiak będzie się powiększał, należy skonsultować się z lekarzem. Skręceniem nazywamy uszkodzenie tkanek miękkich (ścięgien, więzadeł, torebek stawowych) bez uszkodzenia kości, kiedy staw pozostaje w prawidłowej pozycji. Uraz ten powoduje silny ból w okolicach stawu, który uniemożliwia wykonanie pełnego ruchu. Możne wystąpić krwawy wylew, obrzęk, a także wysięk do stawu.
 

Kiedy podejrzewasz skręcenie:
1. zastosuj okłady z lodu lub kwaśnych płynów, aby zmniejszyć obrzęk,
2. trzymaj kończynę uniesioną do góry,
3. przez pierwszych kilka dni nie wykonuj żadnych ruchów uszkodzonym stawem.
Gdy objawy nie ustąpią, udaj się do lekarza. Być może trzeba będzie unieruchomić kończynę na kilka dni.

Kolejnym bardzo częstym urazem są zwichnięcia, czyli utrata prawidłowego położenia względem siebie powierzchni stawowych. Objawy są podobne jak przy skręceniu, a dodatkowo zauważyć można zniekształcenie obrysów w stawie (porównaj ze zdrową kończyną), a także wymuszone ustawienie kończyny, bardzo silny ból i opór przy próbie ruchu. Pierwsza pomoc w takich przypadkach to okład z lodu, ewentualne zabezpieczenie kończyny przed ruchem, a następniekonieczna jest rychła wizyta u lekarza.
Zwichnięcia i skręcenia to bardzo częste zimowe przypadłości. Urazy stawu nadgarstkowego spowodowane są najczęściej podparciem się przy upadku. Narażeni są na nie  szczególnie snowboardziści, a także spacerowicze. Uraz w obrębie stopy powstaje w następstwie stąpnięcia na nierówną powierzchnię lub przy nagłym odrzuceniu stopy na zewnątrz lub do wewnątrz. Spotkać to może każdego, dlatego pamiętajmy o wygodnym, trzymającym kostkę obuwiu zimowym. Urazy stawu kolanowego mogą wystąpić przy gwałtownym skręcie kolana lub przy nagłym uderzeniu kolana z boku. To najczęstsze kontuzje narciarzy. Nie sposób nie wspomnieć o złamaniach, czyli przerwaniu ciągłości tkanki kostnej. Charakteryzuje je silny ból, zniesienie ruchomości, nienaturalne ustawienie kończyny, nieprawidłowa ruchomość w miejscu złamania, zniekształcenia kończyny, czasami otwarta rana. Należy pamiętać, że każdy nieostrożny ruch może spowodować uszkodzenie naczyń, skóry, czy nawet nerwów i doprowadzić do powikłań. Gdy podejrzewamy złamanie, należy natychmiast wezwać pomoc lekarską. Do czasu jej przybycia nie wolno wykonywać żadnych ruchów w miejscu uszkodzenia. Jeżeli jest to złamanie otwarte – należy zabezpieczyć ranę jałowym opatrunkiem, ewentualnie usztywnić kończynę. Jeżeli jednak nie wiemy, jak to zrobić, lepiej poczekajmy na pomoc.

Pamiętajmy, że osoby starsze, szczególnie cierpiące na osteoporozę lub/i zaburzenia równowagi, są szczególnie podatne na złamania w obrębie szyjki kości udowej oraz dalszych  nasad kości przedramienia. Już niewielka siła upadku może u nich spowodować złamania, dlatego nie powinny one spacerować same, szczególnie zimą, po śliskiej nawierzchni. Jeżeli już dojdzie do upadku, a osoba sama nie może podnieść się z powodu bólu biodra – nie zmuszajmy jej do tego, wezwijmy lekarza.

Zima to piękna, choć obciążona wieloma niebezpieczeństwami pora roku. Jeżeli nie będziemy do niej przygotowani, możemy zrobić krzywdę sobie, a także innym użytkownikom
stoków czy lodowisk. Pamiętajmy, aby na początku sezonu jeździć bardzo ostrożnie, bez żadnych trudnych ewolucji, tak aby przygotować własne stawy do obciążenia. Jeżeli nie jesteśmy pewni swoich umiejętności, skorzystajmy z rad instruktora. Cieszmy się zimą i pamiętajmy o zdrowiu!