+

              

Tegoroczną Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny i fizjologii otrzymał brytyjski fizjolog Robert G. Edwards za opracowanie metody zapłodnienia pozaustrojowego (in vitro), która zrewolucjonizowała leczenie niepłodności.

Robert Edwards jest określany mianem „ojca medycyny reprodukcyjnej”. Zagadnieniem płodności zajął się w 1960 r., pracując na Uniwersytecie w Cambridge. Wyjaśnił on proces dojrzewania ludzkich komórek jajowych oraz czynniki, które go regulują. Rozpoczął współpracę z Patrickiem Steptoe. W 1969 r. udało się po raz pierwszy dokonać zapłodnienia ludzkich komórek jajowych w probówce.

Patrick Steptoe był jednym z pionierów laparoskopii, techniki pozwalającej oglądać jajniki pacjentki i pobierać z nich komórki jajowe. Pomógł zespołowi Edwardsa przekształcić laboratoryjny eksperyment w kliniczną praktykę. Doskonalenie nowatorskiej metody trwało prawie 10 lat. Zwieńczeniem wysiłków Edwardsa i Steptoe były narodziny 25 lipca 1978 r. w Oldham General Hospital pierwszego „dziecka z probówki” – ważącej 2608 g Louise Brown, której rodzice przez 9 lat starali się o dziecko.

W 1980 r. Edwards i Steptoe założyli pierwszą na świecie, własną klinikę zapłodnienia in vitro Bourn Hall Clinic w Cambridge. Od tego czasu urodziło się ponad 4 mln „dzieci z probówki”. Komitet Noblowski podkreślił, że jednym z argumentów za przyznaniem nagrody właśnie 85-letniemu Robertowi G. Edwardsowi, było to, że od wielu już lat zajmuje się on problemem niepłodności, który dotyka dużej części ludzkości. Zmaga się z nim ponad 10% wszystkich par na całym świecie. Steptoe zmarł w marcu 1988 r., ciesząc się tysięcznym „dzieckiem z probówki”. Edwardsowi dane było doświadczyć nie tylko uhonorowania wieloletniej pracy najbardziej prestiżową nagrodą na świecie. Pierwsze „dziecko z próbówki” – Louise Brown – w 2006 r. urodziła syna Camerona, który został poczęty w sposób naturalny.

Zapłodnienie in vitro, pozaustrojowe, jest metodą polegającą na doprowadzeniu do połączenia komórki jajowej i plemnika w warunkach laboratoryjnych, poza układem rozrodczym kobiety. Jest to technika rozrodu wspomaganego medycznie. Jest ona stosowana z szerokich wskazań jako sposób leczenia niepłodności w wypadku, gdy inne metody rozrodu nie mają zastosowania lub nie przyniosły oczekiwanego rezultatu. Technika ta polega na przeprowadzeniu hormonalnie sterowanego procesu owulacji, a następnie na pobraniu komó rek jajowych, które w laboratorium są łączone z plemnikami.