+

              

Depresja jest zjawiskiem niezwykle złożonym. Często pojawia się w okresie wiosenno-jesiennych przesileń, kiedy cierpimy na niedobór światła i witamin, a także jesteśmy nadwrażliwi na zmiany pogody i temperatury. Ponure dni „okresu przejściowego” skłaniają do refleksji, która nierzadko wywołuje depresyjny nastrój.

Podobnie jak większości zaburzeń, depresji towarzyszą symptomy ostrzegawcze: trudności z myśleniem, koncentracją, podejmowaniem decyzji, apatia, zmęczenie, gwałtowne zmiany nastroju, stres, poczucie niskiej wartości i bezsensu życia, samotność. Mogą wystąpić także zaburzenia snu oraz bóle i napięcie
mięśni, myśli o śmierci lub samobójstwie.

To coś innego niż tylko przejściowe pogorszenie nastroju, które ma związek z określonymi sytuacjami życiowymi. Kiedy smutek przedłuża się poza umowne 3 miesiące i powoduje
istotne trudności w codziennym funkcjonowaniu, pełnieniu dotychczasowych obowiązków, czy ról społecznych – wtedy mówimy o zaburzeniach depresyjnych, które często są siłą wiodącą do samobójstwa.

Każda depresja ma swoje źródła biologiczne i psychologiczne. Przewaga jednych lub drugich czynników określa postać depresji. Do najpowszechniejszych należą:
● Depresja o podłożu endogennym, biologiczna – lakonicznie charakteryzując jej przyczynę, wskazać należy na niedobory podstawowych neuroprzekaźników w mózgu. Najogólniej rzecz ujmując – zaburzona zostaje chemia mózgu. Znamienną rolę w depresji biologicznej odgrywają także hormony. Warto dodać, że podatność na ten rodzaj depresji zależy m.in. od osobowości, obciążeń genetycznych, przewlekłych chorób, a nawet poziomu cholesterolu we krwi.
● Depresja egzogenna – ma swoje źródła w czynnikach sytuacyjnych i jest zewnętrzną formą reagowania na trudne sytuacje życiowe. Doświadczenia z dzieciństwa, wychowanie,
traumatyczne wydarzenia, np. śmierć członka rodziny, konflikty z partnerem, problemy w pracy, to czynniki, które narażają nas na wystąpienie tej choroby.

W zapobieganiu depresji pomaga uświadomienie sobie, że na niektóre sytuacje nie mamy wpływu. Pomocne będzie tu także pozytywne interpretowanie rzeczywistości – czyli rezygnacja z doszukiwania się porażek, rozpamiętywania przeszłości, orientacja na „tu i teraz”, bezwarunkowa akceptacja życia, znalezienie pasji.  W chwili, kiedy cierpienie  przekracza próg naszej odporności, ważne jest, aby nie lekceważyć symptomów obniżonego nastroju, zwłaszcza gdy są one długotrwałe lub powtarzają się z dużą częstotliwością. Należy wówczas zasięgnąć porady psychologa lub psychiatry.

Sposoby leczenia depresji można podzielić na dwie grupy:
● terapie wykorzystujące rozmowę – psychoterapia,
● terapie korzystające ze środków farmakologicznych.

Depresja to przede wszystkim choroba myśli i emocji. Jej wzór utkany jest ze smutku. Przychodzi wtedy, gdy nienawiść nie pozwala człowiekowi kochać. Ludzie, których miłość
została odtrącona, zaczynają wierzyć, że świat zwrócił się przeciwko nim, więc nienawidzą go za to i nienawidzą samych siebie. Tylko ciepło i pomoc drugiego człowieka może  sprawić, że chory na depresję dostrzeże w tym świecie wartość, dla której jednak warto żyć.