Leczenie onkologiczne można poddać kilku podziałom :

1. radykalne / paliatywne - co ma na celu: całkowite wyleczenie czy przedłużenie życia / złagodzenie objawów,

2. miejscowe / systemowe - jaki jest zasięg leczenia i jego skuteczność,

3. samodzielne / skojarzone - akie metody składają się na kompletne leczenie chorego onkologicznie.

Do wiodących sposobów leczenia onkologicznego należą:
• leczenie chirurgiczne (operacyjne) 
• leczenie chemiczne (chemioterapia)
• radioterapia (naświetlania)
• hormonoterapia

Leczenie radykalne

Lecznie radykalne opiera się na założeniu, iż ma ono doprowadzić do wyleczenia pacjenta. Oznacza to, iż postępowanie lecznicze będzie miało na celu zniszczenie wszystkich komórek raka w organizmie chorego.
Ze względu na fakt, że metody onkologicznego leczenia radykalnego są obarczone ryzykiem wystąpienia niejednokrotnie poważnych skutków ubocznych / powikłań - kwalifikacja pacjenta do takiego leczenia powinna być bardzo staranna.
 

Zazwyczaj najważniejszymi czynnikami wpływającymi na decyzję o możliwości leczenia radykalnego pacjenta chorego na nowotwór złośliwy są :

- stopień zaawansowania choroby nowotworowej(wielkość guza pierwotnego, fakt czy nacieka narządy sąsiednie lub obecne są przerzuty w węzłach chłonnych lub innych narządach),

- umiejscowienie guza(np. w jakim narządzie się znajduje i w jakiej odległości od struktur krytycznych dla funkcjonowania organizmu),

- rodzaj nowotworu(czy jest to guz lity - jeśli tak, to jaki jest jego rodzaj / z jakiej tkanki się wywodzi i jaki jest jego stopień złośliwości , czy też jest to nowotwór hematologiczny),

- stan zdrowia chorego(stopień sprawności oraz obecność ewentualnych innych niż nowotwór chorób współistniejących i ich nasilenie).

Zakwalifikowanie "na siłę" pacjenta ze zbyt zaawansowaną chorobą nowotworową (lub w złym stanie ogólnym) do agresywnego i często obciążającego leczenia radykalnego może doprowadzić do niepotrzebnego obniżenia jakości jego życia, poważnych powikłań a nawet zgonu, przy jednoczesnym braku szans na osiągnięcie efektu pożądanego - tj. wyleczenia.

Z drugiej strony brak udowodnionych przeciwwskazań do leczenia radykalnego - popartych kompletem badań np. :

- obrazowych - np. tomografia komputerowa, rezonans, USG,-

- inwazyjnych - np. bronchoskopia, wideotorakoskopia,

- innych / internistycznych - według potrzeb

powinien zawsze kwalifikować do specjalistycznego leczenia radykalnego. Rezygnacja z tego rodzaju leczenia może pozbawić chorego szansy na wyleczenie.
Dlatego tak ogromną wagę ma bardzo dokładna ocena zasięgu choroby oraz jej rodzaj, jak i właściwa ocena stanu ogólnego pacjenta.

Leczenie paliatywne

Leczenie paliatywne opiera się na założeniu (popartym dowodami uzyskanymi metodami np. wyżej wymienionymi), że wyeliminowanie wszystkich komórek nowotworu z organizmu chorego nie jest niestety już możliwe.
W związku z powyższym leczenie paliatywne ma przede wszystkim na celu poprawę jakości życia chorego (złagodzenie objawów powodowanych przez nowotwór), ale i - często - wydłużenie pozostałego okresu przeżycia.
W leczeniu paliatywnym stosuje się podobne techniki leczenia jak w radykalnym, jednak o mniejszej intensywności - mają one poprawić jakość życia chorego, a nie ją pogorszyć (np. skutkami ubocznymi / silnymi powikłaniami).

Autor:  M.Kręczkowska
Poprawność merytoryczną treści niniejszego artykułu sprawdził i zatwierdził:  dr n. med Tomasz Sarosiek- lekarz onkolog.

źródło: Fundacja Onkologiczna DUM SPIRO-SPERO

Zobacz też: 

ABC pacjenta onkologicznego - co należy wiedzieć i o czym pamiętać

Leczenie onkologiczne - miejscowe / systemowe

Leczenie onkologiczne - samodzielne / skojarzone